Τρίτη 26 Μαρτίου 2019
 

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

ΧΡΙΣΤΟΦΙΝΗΣ Λ. ΜΑΡΙΟΣ

print
email
ΧΡΙΣΤΟΦΙΝΗΣ Λ. ΜΑΡΙΟΣ

Εκδοτικός Οίκος «Υδρόγειος»

Ο Μάριος Λ. Χριστοφίνης γεννήθηκε στη Λεμεσό στις 22/08/1954 από γονείς τους Μιχαήλ και Ολυμπία Χριστοφίνη.

Φοίτησε στη Δευτέρα αστική σχολή και κατόπιν στο Λανίτειο γυμνάσιο, όπου κι αποφοίτησε το 1972. Κατατάσσεται στην εθνική φρουρά και υπηρετεί στις ακριτικές περιοχές Ξερού, Γαλήνης, Μόρφου  κατά την διάρκεια του πολέμου το1974.

Στα τέλη του ίδιου χρόνου φεύγει με υποτροφία στη Γερμανία για να ακολουθήσει ιατρική. Μαθαίνει την γερμανική γλώσσα και φοιτά στο πανεπιστήμιο του Ernst Moritz Arndt στο Greifswald μέχρι το 1980. Τελειώνει τον ίδιο χρόνο ως πτυχιούχος γενικός ιατρός και συνεχίζει στο Βερολίνο την ειδίκευση του στη Δερματολογία. Ταυτόχρονα αρχίζει την διδακτορική του διατριβή στη Δερματολογία.

Παντρεύεται το1981 με την Άννα και αποκτούν δύο παιδιά. Υπερασπίζεται την διατριβή του το 1986 και λαμβάνει μέρος σε σωρεία επιστημονικών συνεδριών και σεμιναρίων. Επιστρέφει το1987 στη γενέτειρα του στη Λεμεσό όπου εργάζεται σαν ιδιώτης ιατρός ενώ ταυτόχρονα λαμβάνει ενεργό μέρος στα συμβούλια κι επιτροπές καταναλωτών, ομοσπονδία περιβάλλοντος, παγκύπριο συμβούλιο ειρήνης.

Συμβούλια αθλητισμού πνευματικό όμιλο κ.α. Ιδρύει το σύνδεσμο ΄΄εναλλακτικής ιατρικής’’. Οι ιατρικές του ανησυχίες τον οδηγούν σε ερευνητικές εργασίες όπου και βραβεύεται δύο φορές από τον υπουργό υγείας όσο και τον ιατρικό σύλλογο. Ταυτόχρονα δεν παύει να συγγράφει τις σκέψεις , τα συναισθήματα και τις προσδοκίες του στο χαρτί, συνεχίζοντας ένα έργο σιωπηλής παρουσίας από το 1970. Συνεχίζει την ιατρική με τον ίδιο ζήλο και βρίσκει γαλήνη και απέραντη αγάπη στην ποίηση, τη μουσική και τις λοιπές καλές τέχνες που λατρεύει.

Μερικές από τις επιστημονικές του εργασίες είναι οι ακόλουθες:
(1) Detection of early stage melanomas on the skin (1987)
(2) Από τα χλαμύδια στην στείρωση (1988)
(3) Ερευνητική εργασία ΄΄κνισμώδης δερματίτιδες οφειλόμενες σε εσωτερικά αίτια’’.(1 βραβείο δερματολογίας1996)
(4) Παρουσίαση και σύγκριση δύο περιστατικών Σαρκώματος kaposi; με και χωρίς AIDS (1994 βράβευση από τον Ι.Σ.Λ)
(5) Η δημιουργία ενός νέου διαλύματος και χρήση της συσκευής psoracompb (UV B) στη καταπολέμηση της ψωρίασης (1998)
(6) Η δημιουργία μιας νέας θεραπείας στη βάση του <<κά ενδυναμωμένου συμπλέγματος >> με την χρήση υγρού οξυγόνου και λιποσομάτων (2003)
(7) Μη καίτε έτσι απλά τις ελιές σας (1997)
(8) Η κυταροθεραπεία – μεσοθεραπεία στην υπηρεσία της νιότης (1998)
(9) Υαλουρονικό οξύ – ένας βασικός παράγοντας ανάπλασις ρυτίδων (2000)

Άνοιξη

Τ’ όνομά σου κρατούσαν
στα χείλια οι αρχέγονοι λάτρεις
και τα μάτια ανοίγαν μεμιάς
για να πάρουν το φως
απ’ όλα της Ίριδας τα χρώματα…
Κι οι καρδιές στης χαράς το χορό
λικνίζονταν, σαν οι χιλιάδες οσμές
κατέκλυζαν κορμί και μυαλό
σε μεθύσι γλυκό – αρχαϊκό, όπως πρώτα!
Άνοιξη συ, τ’ ακίνητο ήσουνα φως
και τ’ έρωτα μύρο, πρώτο-στερνό
σκίρτημα κάθε ζωής θεϊκό,
η αέναη υπόσχεσ’ ελπίδας…
Άνοιξη συ, τώρα πια, όνειρο
άπιαστο, απατηλό στην καταχνιά
τόσο «μουντό», φευγαλέο «ριχτάρι»
μιας άτονης μοίρας,
σ’ έναν κόσμο που φθίνει σαφώς,
παντελώς και καλπάζει μπρος ολοταχώς
στου θανάτου, το ρέμα…

Άνοιξη

Για ποια, Άνοιξη μου μιλάς;
Για δαύτηνε, π’ όλοι βλέπουν
τυφλή κι ανήμπορη, να μισοπνίγεται
να μισοπλέει σε βάλτους
και θολά νερά;
Τι σε κρατάει ακόμη λοιπόν
από το να την απαρνηθείς, να διαγράψεις
να μη βλέπεις διόλου, να ησυχάσεις;
Μ’ εγώ σου μιλάω, για τη ΔΙΚΙΑ μας
ΑΝΟΙΞΗ, κείνη μεσ’ απ’ την καρδιά
και το μυαλό που δεν βλέπεις μονάχα
μ’ αισθάνεσαι μεσ’ απ’ την αφή,
δεν αγγίζεις μα σ’ αγγίζει
και σε κρατάει σύγκορμα μεσ’ απ’ το
χνότο της πνοής.
Ναι, τούτη π’ ανθεί το πνεύμα στο κορμί,
ετούτη η τόση μαγική που πονάει
και φθίνει…..
Ρίξτε της λοιπόν, ΕΝΑ «σωσίβιο»
Πλεγμένο από χαμόγελα πλατιά,
φιλιά ζεστά κι αγκαλιές ατόφιες,
μήπως κι επιζήσει λίγο ακόμα, μ’ ακούς;

Άνοιξη

Μα τώρα πια – η Άνοιξη,
δεν έχει «λευκά πέπλα» ολάνθιστα
κι ούτε «αραχνοΰφαντα προικιά», όπως παλιά…
Κανείς σας πια, δεν θα τη βρει
αλαφροΐσκιωτ’ απλωμένη
στα χρώματα τα ζωντανά, στ’ έρωτα
τ’ αρώματα λουσμένη,
τα μύρια τόσα μαγικά…
Τώρα η ΑΝΟΙΞΗ, είναι ζωσμένη
κατάστηθα πύρινα βόλια φαρμακερά
κι απ’ το κορμί της ρέει, κρύος ιδρώτας
βωβή λαλιά, γιατ’ είν’ αιχμάλωτη
σε νέφος γκρίζο στην καταχνιά,,,
Μόνο τα μάτια της αναπέμπουν
το πιο απίθανο, λαμπρό λευκό φως
μυρίων κβάντων θεϊκών,
π’ όλους φορτίζουν και σπρώχνουν
άμεσα προς τα μπρος
σιμά στον ήλιο τον αρχηγό…

« Ελιά : Το ιερό δέντρο, σύμβολο των αγώνων και της ειρήνης ».

Ω, ασημόφυλλη θεά
κόρη της Μεσογείου.
Ψηλά που στέκεσαι γερά
μέσα σε κάμπους και βουνά,
θάλασσες διαφεντεύεις…
Εσύ ‘ σαι της Αθηνάς
θείο δενδρί
για τους θνητούς όλ’ ανθείς
κι απ’ τους καρπούς
παίρνουν το λάδι της ζωής
των μυστηρίων πνέμα…
Με τούτο στιλβώνουν τα κορμιά
οι αθλητές,
σαν μες στου στίβου τις στροφές
στ’ ακόντιο, πάλη και λιθάρι
παραβγούν ευγενικά,
με τόσους άλλους σαν βρεθούν
την άμιλλα θα νοιώσουν…
Κι ωσάν θα’ ρθει η ώρα
η χρυσή,
η πιο μεγάλη και τρανή,
με κότινο από παλιές
ροζιάρικες γερές ελιές,
από της Κρήτης τα βουνά
τους νικητές ασημόφυλλα- λαμπρά,
την χαίτη θα στολίσουν…
Για χάρη τους και χάρη σου-ελιά
με τ’ ασημόφυλλα φτερά,
ειρηνοδίκες, βασιλείς, εφόροι
προύχοντες γεροί,
μεμιάς της πόλης
τα τείχη θα γκρεμίσουν…
Της δόξας ειρήνης και χαράς
εισ’ ασημόφυλλη ελιά
το σύμβολο της σοφής θεάς
μεσ’ απ’ τους αιώνες…
Ειρήνη θέλουν οι οχτροί
κι οι φίλοι γίνονται πιο σιμοί,
σαν βλέπουν τους θνητούς
κατ’ απ’ τα κλωνιά σου
να ευτυχούν
και περιστέρια ολόλευκα
να παίρνουν στα πέρατα της γης
κλαριά απ’ το κορμί σου.
Ελιά ασημόφυλλη θεά,
λικνίζεις το κορμί σου
μες στου ανέμου την πνοή
του μπάτη αύρα θαλασσινή
απ’ του Αιγαίου τα γαλανά νερά
μέχρι της Κύπρου τ΄ ακρογιάλια.
Φέρνεις γαλήνη, προκοπή,
σμίγεις στην κάθε μια ψυχή
κι όλη την οικουμένη.

Έχει διαβαστεί 199 φορές
ΧΡΙΣΤΟΦΗ ΛΑΣΕΤΤΑ ΒΙΚΤΩΡΙΑ
Προηγούμενο άρθρο
ΧΡΙΣΤΟΦΗ ΛΑΣΕΤΤΑ ΒΙΚΤΩΡΙΑ

ΣΑΣ ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ...

Επισκεψιμότητα