Τετάρτη 23 Ιανουαρίου 2019
 

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

ΔΙΟΝΥΣΟΠΟΥΛΟΥ ΠΕΝΤΖΕΧΡΗ

print
email
ΔΙΟΝΥΣΟΠΟΥΛΟΥ ΠΕΝΤΖΕΧΡΗ

Εκδοτικός Οίκος «Υδρόγειος»

Γεννήθηκε στο Φλόκα Ηλίας, όπου και έζησε τα παιδικά της χρόνια. Στην Αθήνα τελείωσε τις εγκύκλιες σπουδές της και σπούδασε παιδαγωγικά. Έχει ασχοληθεί με την ποίηση, την πεζογραφία, τη ζωγραφική, το θέατρο, ταξιδιωτικές εντυπώσεις, παιδικό βιβλίο, μελέτες. Συνεργάζεται με εφημερίδες και λογοτεχνικά περιοδικά όπου και φιλοξενούνται πολλά από τα λογοτεχνικά έργα της. Έχει μεταφραστεί στα αγγλικά, ιταλικά και πολωνικά.

Όσον αφορά το εικαστικό της έργο έχει εκθέσει τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό. Έχει βραβευτεί και διακριθεί από τα λογοτεχνικά σωματεία της χώρας μας και του εξωτερικού. Έχει εκδώσει ποίηση, θεατρικό, παραμύθι, μελέτες. Ασχολείται από την παιδική της ηλικία με το ερασιτεχνικό θέατρο και συμμετέχει σαν ηθοποιός και ενδυματολόγος. Είναι μέλος του Δ.Σ. της Ένωσης Ελλήνων Λογοτεχνών, γεν. Γραμματέας στο Εικαστικό Σωματείο Ζωγράφων, μέλος του Συνδέσμου Επιστημόνων Λόγου και Τέχνης του νομού Ηλίας.

Σιωπή

Έτσι σ’ ονομάσανε Χρυσό
κι εγώ αναρωτιέμαι
όταν τα χείλη δεν μιλούν
όταν τα μάτια κλαίνε

πόσο φαρμάκι στάζει
στα βάθη της καρδιάς μας
πόσος καημός να κρύβεται
στα στήθια τα δικά μας.

Πέτρα βαριά στο στήθος μας
ο λόγο μας που εχάθη
κι είναι παράπονο πικρό
μες στης καρδιάς τα βάθη.

Μεγάλη που ‘σαι βρε σιωπή
όπως και να σε λένε
φλόγα, φωτιά τα λόγια σου
και τη ζωή μου καίνε.

Τι να σε κάνω εγώ σιωπή
κι ας είσαι από χρυσάφι
σα με πατήσαν στη ζωή
με άφησες μονάχη.

Παράξενη ψυχή

Εσύ σ’ άλλους κόσμους περπατάς
και άλλα τραγούδια τραγουδάς
προσεύχεσαι ποιος ξέρει που
μετράς τα άστρα τ’ουρανού

Είμαστε διαφορετικοί
έτσι το θέλει η ζωή

Και... όμως εκεί στο ξέφωτο θαρρώ
σμίγουν οι σκέψεις και απορώ.
Εγώ και εσύ, εμείς οι δυο
προσκυνάμε τον ίδιο το Θεό.
Πιστεύουμε στους ανθρώπους του λαού
που κρύβουν μέσα στην καρδιά στο νου
σκέψεις απλές και άπλετη αγάπη
που την σκορπούν απλόχερα στα μήκη και στα πλάτη
αυτό τους ανθρώπους αδελφώνει
γιατί φτωχός και πλούσιος τα χέρια του απλώνει.

Στην αγκαλιά του Μορφέα

Σε πήρε στην αγκάλη του γλυκά σε νανουρίζει
σε ταξιδεύει σ’ άγνωστα ονείρου τα παλάτια.
Και εσύ ζεις μες τ’ όνειρο, ζεις την ομορφιά του
βλέπεις πως είσαι ελεύθερη απο τα δεσμά της ύλης.
Και απόμακρη και ελεύθερη όλο να ταξιδεύεις
και ικεσία κάνε του ποτέ να μην ξυπνήσεις
να μην τα δεις τ’ άσχημα ζωής μας τα τερτίπια.

Μείνε μες στην αγκάλη του, θετή της γης μας κόρη
να περπατάς στα πέλαγα και να πετάς στα ύψη
να νιώθεις σαν Σταυραετός, τους ουρανού να σχίζεις.
Ν’ αγναντεύεις τις κορφές και τις ψηλές ραχούλες
και μέσα στης δροσοπηγές να πας να ξεδιψάσεις.

Και αλαφροπερπάτησε στου κάμπου το γιορτάσι
μη και πατήσεις λούλουδα και μαραθεί η νιότη.
Μείνε του Ήλιου λυγερή μέσα στην αγκαλιά του
να ζεις τ’ ονείρου τ’ όνειρο, την ομορφιά της ζήσης.

Αρχαιοελληνικό Όραμα

Στάθηκε κάτω από τον ίσκιο σου Πανάρχαια πόλη
να ξαποστάσει, η Σκέψη από τον κατατρεγμό
και άκουσε ύμνους, τραγούδια, γέλια, θρήνους
Σοφής κουκουβάγιας το παράπονο, το κλάμα το βουβό!

Άκουσε τον πόνο της για σένα πόλη της αίγλης, του φωτός
που κάποτε σε δόξασαν οι πρόγονοι μας και οι θεοί.
Ύμνησε ο Πίνδαρος, ο Σοφοκλής και ο Αριστοτέλης την Ελπίδα
και ο Χριστός ένα από τα τρία αγαθά μες τη ζωή.

Ψιθύρισε σε σένα Ειρήνη, κόρη του Δία και της Θέμιδος
που δεν ανταποκρίθηκαν οι ανθρώπινες καρδιές.
Αχ! Πόσο πληγώθηκες εσύ, που δίδαξες το τι θα πει δικαιοσύνη.
Θρήνησε τα πάθη, τα συμφέροντα και τις χαμένες αρετές.

Ύμνησε εκείνη που εξευγενίζει την ανθρώπινη ψυχή
που οδηγεί το πνεύμα σ’ ότι μεγάλο, αληθινό, δίκαιο και ωραίο!
Έλαμψε πολύμορφη από την Αρχαία ως την σημερινή εποχή
και αγκάλιασε ακόμα και το άγνωστο και το έκανε σπουδαίο.

Αντίκρισε στα χέρια σου κάτασπρα περιστέρια,
ελπιδοφόρο μήνυμα από την παλιά σου δόξα…να ξαναγεννηθεί
το αρχαίο πνεύμα ν’ απλώσουμε τα χέρια!
Να καθρεφτιστεί ο πολιτισμός πάνω στην Ακρόπολη και στον
Παρθενώνα!

Και να ντυθείς Αθήνα με της αγνότητας τον κάτασπρο
χιτώνα!

Να ‘ρθει ξανά η Άνοιξη, ναρθεί…για να σου φέρει,
εκείνα που σου πρόσφεραν η Μοίρα και οι Θεοί.

Στις πέντε Ηπείρους η αγάπη ν’ απλωθεί,
Αρχαίο Πνεύμα Αθάνατο να ενώσει και Ελληνική Ψυχή.

Έχει διαβαστεί 208 φορές
ΔΗΜΟΓΚΟΤΣΗΣ ΝΙΚΟΣ
Προηγούμενο άρθρο
ΔΗΜΟΓΚΟΤΣΗΣ ΝΙΚΟΣ
ΔΡΟΓΙΔΗΣ Α. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ
Επόμενο άρθρο
ΔΡΟΓΙΔΗΣ Α. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ

ΣΑΣ ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ...

Ποιός είναι online

Έχουμε online 15 επισκέπτες και 0 μέλη.

Επισκεψιμότητα