Τρίτη 26 Μαρτίου 2019
 

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

ΖΕΝΙΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ

print
email
ΖΕΝΙΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ

Εκδοτικός Οίκος «Υδρόγειος»

Γεννήθηκε στο Κάτω Δίκωμο της κατεχόμενης Κερύνειας. Το 1974 λόγω της τουρκικής εισβολής και του ξεριζωμού μετανάστευσε στο Λονδίνο. Μόρφωση Δημοτικού με ανεξάντλητη αγάπη στο βιβλίο και τη μάθηση. Χάρισμα, έρωτας και ζωή μου, η ποίηση, η ιστορία, η κουλτούρα, ο πολιτισμός.

« Στους ελαιώνες της ειρήνης »

( Αφιέρωμα μνήμης και τιμής στον αείμνηστο Εθνάρχη Μακάριο Γ’ )

Ανατέλλει ο ήλιος και χρυσώνει, ψηλά στου Κύκκου την κορφή
Φόρο τιμής για ν΄ αποτίσει στην αγιασμένη σου μορφή.
Φόρο τιμής θε ν’ αποτίσω με ένα ποίημα κι εγώ.
Στον Αείμνηστο Πατέρα, στον Μεγάλο Αρχηγό !
Ήσουν άξιος ηγέτης, ποιμενάρχης κι αδελφός !
Τώρα είσαι του λαού μας, η ασπίδα και το φως !

Ήσουν ο ήλιος, τ’ οξυγόνο, διαμέσου των αιώνων,
μια αστείρευτη πηγή !
Στους ελαιώνες της ειρήνης, έψαχνες δρόμους δικαιοσύνης,
στη μαρτυρική μας γη.
Απ’ τους μεγάλους σου αγώνες, θε ν’ αντλούμε την ελπίδα.
Τούτες τις δύσκολες τις ώρες που περνάει η πατρίδα.
Ο Μακάριος ! Ο Εθνάρχης ! Όνομα διεθνώς γνωστό.
Που εχθροί σε πολεμήσαν, σαν τον Ιησού Χριστό.
Της πατρίδας μας τον ήλιο, επιχείρησαν να σβήσουν.
Τον πολύπαθο λαό μας στο σκοτάδι να βυθίσουν.

Μα ο ήλιος δεν πεθαίνει,  την αυγή πάλι γεννιέται.
Κι ο μεγάλος μας Εθνάρχης, στο λαό δε λησμονιέται.
Μύρια ξενόφερτα σπαθιά επάνω σου ορμήσαν
και τη γλυκιά πατρίδα μας στα δυο την χωρίσαν.


Και το πατρικό σου χέρι !...Στους υπαίτιους προσφέρει
ένα κλωνάρι της Ελιάς.
Κι ας μάτωνε η καρδιά σου στον καημό της προσφυγιάς.
Κι ωσάν βασιλεύει ο ήλιος, σιγά-σιγά στο δειλινό,
έτσι έφυγε ο Εθνάρχης για ταξίδι μακρινό.

Κι απάνω στην καμένη γη μας, στα συντρίμμια της ψυχής μας
ψάχνω δάφνες για να βρω.
Να στεφανώσω τον Εθνάρχη όπου σήκωνε σταυρό !
Με τη γνώριμη φωνή σου, τη γλυκύτατη λαλιά,
εμψυχώνεις το λαό μας που μάχεται για λευτεριά.
Κυπριακέ λαέ ! Ζω ! Και βρίσκομαι μαζί σου.

Βάλσαμο για τις πληγές μας η αθάνατη φωνή σου !!!
Παίρνω μύρα απ’ τα λουλούδια και κλαδιά απ’ την ελιά.
Το μήνυμα σου να περάσω στου λαού μας την καρδιά.
Αιωνία σου η μνήμη.

Ξεριζωμένη Λεμονιά.

« Μ’ ένα δεμάτι αγριελιά »

Όντας στ’ ολόγιομο φεγγάρι, ασημώσουν οι ουρανοί.
Απ’ τον Όλυμπο κατεβαίνουν οι φτεροπόδαροι Θεοί !
Νότες αιθέριες, μελωδίες, μέσα στη νύχτα, αντιλαλούν !
Ο Απόλλωνας και οι Μούσες σ’ ένα συμπόσιο με καλούν!
Μπροστά μου βλέπω, Πανώρια κόρη, μ’ ένα δεμάτι αγριελιά.
Πρέσβειρα είναι, την έχει στείλει, η Αειπάρθενη Αθηνά !

Το βλέμμα στρέφει, γύρω τριγύρω, λες και μετράει, όλους εμάς,
το λόγο παίρνει για να μιλήσει, σαν οικοδέσποινα της βραδιάς.
Κι αφού τελείωσε, πήρε θέση, μ’ ένα σαλτάρισμα δροσερό !
Με μιας ανέμισε, σκόρπια μαντήλια, και πρώτη έσυρε το χορό 1
Θεοί και άνθρωποι, χέρι-χέρι, σ’ ένα ξεσήκωμα Ιερό !!                                         
Η Αθάνατη Μελίνα!! Μήνυμα πήρε απ’ τους Θεούς.
Απ’ το Λονδίνο να ζητήσει τους κλεμμένους θησαυρούς.

Τα γλυπτά, η καρδιά του Παρθενώνα, για δυο αιώνες,
χρόνια τώρα, ζουν το δικό τους ξεριζωμό !!
Στο Μουσείο του Λονδίνου έχουνε πέσει στο μαρασμό.
                                    
Δε βολεύονται οι Θεοί μας, στου Μουσείου τη σκοτεινιά.
Αναζητούνε τον Όλυμπο τους, τη χρυσοπράσινη ελιά !
Μυριάδες φίλοι της Μελίνας διαδηλώνουν με μια φωνή !
Στην Ελλάδα να επιστρέψουν οι κλεμμένοι θησαυροί !

Μ’ ένα κλωνάρι αγριελαίας, κι εγώ σαλτάρω μες στον χορό.
Με τη γραφή μου σημαιοφόρος, σ’ ένα ξεσήκωμα Ιερό!!

« Ένα στεφάνι αγριελιάς »

Όλη η Ελλάδα είναι στο πόδι, στην Ολυμπία μας προσκαλεί.
Στο στίβο εκείνο, που δοξαστήκαν άνθρωποι, ήρωες και Θεοί !
Τ’ αρχαίο πνεύμα αναγεννιέται, για να φωτίσει όλη τη γη.
Ευλογημένη να’ ναι η ώρα, αγιασμένη η στιγμή.
Απ’ τον κρατήρα της Ολυμπίας, όπως το όρισε ο Δίας,
εξαγνισμένο βγαίνει το φως !
Κι η θεία φλόγα, δρόμους ανοίγει, για την αγάπη, για την ειρήνη,
ο ξένος γίνεται αδελφός.

Κι εγώ; Με τους ανέμους που με χτυπάνε, αφού κηρύξω ανακωχή.
Ψυχή και πνεύμα, θα ταξιδέψω σε μια τρισένδοξη εποχή!!!
Μες στις χιλιάδες λαμπαδηφόρους, με τη γραφή μου θα’ μαι παρών.
Στην Ολυμπία για να πετάξω, σ’ αυτόν τον χώρο τον ιερό!!!
Εκεί . Που κάθε κτίσμα και λιθάρι, κάθε βήμα και αχνάρι,
δένει το σήμερα με το χθες ! Θεοί και άνθρωποι, γίνονται ένα,
αναπλάθονται οι ψυχές !

Για τη λαμπρότητα των αγώνων και την ασύλληπτη αρετή.
Δυο στίχους θέλω να μεταφράσω, από τον Πίνδαρο ποιητή !
Όπως στη διάρκεια της μέρας, ουδέν αστέρι πιο φωτεινό,
πιο λαμπερό από τον ήλιο, δε φωτίζει τον ουρανό.
Έτσι ! Και στους Ολυμπιακούς αγώνες!!! Κανένα αγώνισμα,
πιο ωραίο, πιο τιμημένο, πιο Ιερό !
Καμιά τελειότερη συνθήκη, στην ακριβή μας κληρονομιά.
Καλλιγραμένη πάνω στο δίσκο, εκεχειρία να μαρτυρά !

« Κότινο!». Κανένα έπαθλο, πιο μεγάλο, απ’ το στεφάνι αγριελιάς !
Δέντρο του Πλάτωνα και του Δία, της Αειπάρθενης Αθηνάς.
Ένα κλωνάρι αγριελαίας ! Η προσδοκία του αθλητή.
Το φωτοστέφανο της νίκης που θα στολίσει τον νικητή !
Ώρα καλή να ευχηθούμε και στους νεότερους αθλητές.
Και οι καλύτεροι να πρωτεύσουν και να στεφθούνε πρωταθλητές.

Για τους αγώνες, κι εγώ σας στέλλω, την τιμημένη αγριελιά.

Από την Κύπρο με αγάπη.

ΟΙ ΡΙΖΕΣ ΜΟΥ

Χρόνια μέσα στην προσφυγιά πουθενά δεν στεριώνω.
Ψάχνω να βρω τις ρίζες μου τα χέρια μου ματώνω.

Βλέπω τον Πενταδάκτυλο ψάχνω να βρω σημάδι.
Της μάνας τα αγκάλιασμα, το πατρικό το χάδι.

Όλο στον Πενταδάκτυλο το βλέμμα ατενίζω,
Τις ρίζες μου αναζητώ μα δεν τις ξεχωρίζω.

Οι ρίζες μου βαθιά στη γη το πνεύμα στους αιθέρες
Να καρτερά την Άνοιξη ημέρες.

Ψηλά στον Πενταδάκτυλο προσμένω κάποια λάμψη.
Της Λευτεριάς το μήνυμα στην προσφυγιά να φέρει.

Τότε στον Πενταδάκτυλο θα τρέξω σαν Λαφίνα.
Βράχια κι αγριολούλουδα με καρτερούν κι εκείνα.
Γιατί εκεί γεννήθηκα παιδούλα τραγουδούσα.
Εκεί αγάπησε ο Ρήγας την γλυκειά Αροδαφνούσα.

Εκεί ήτανε κι Παναγιά η Μάνα Ελεούσα
Η Μάνα Θεοσκέπαστη, Κόρη Ασπροφορούσα.

(Συμπεριλαμβάνεται στην Ποιητική συλλογή «ΞΕΡΙΖΩΜΕΝΗ ΛΕΜΟΝΙΑ», που εκδόθηκε στη Λευκωσία το 1997)

Έχει διαβαστεί 179 φορές

ΣΑΣ ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ...

Επισκεψιμότητα